6 Eylül 2008 Cumartesi

İBADET


Sen rüzgarla sevişmesini bilirsin

Ne yıldız, ne lodos, ne de karayel,

Hatta mukaddes kıble

Hiçbir rüzgar tanımıyorum reddedebilecek cömertliğini

-ki rüzgara koşut gitmekten

erkeklik gururum kabarıyor gizliden-


Ben kıbleye durduğumda

Göz bebeklerim küçülüyor;

Seni görüyorum.

Usulcacık sunuyorsun vahşiliğini;

Kanayan sırtımdan süzülüyor

O görkemli rengi şarabın.


Ben kıbleye durduğumda

Akdeniz’e,

İbadet etmek istiyorum tanrıçam;

Sunağından öpmeyi,

Bedenimdeki beyazları

Mosmor kurban etmeyi sana.


Fakat şimdilik

Beklerken o büyük ibadeti

Eski topraklarında mitolojik tanrıların

Bir bardak rakı kurban edeceğim sana

Şehvetlensin diye dokunduğumuz deniz.

…Çünkü bilirsin,

Ege en güzel mezesidir rakının.

Can Irmak Özinanır

2 yorum:

Soytarı Martı dedi ki...

Sanırım Akdeniz, Ege ve rakı, şiirlerine çok yakışıyor. Karasaldan bahsediyorsun bazı, ama dizelerin deniz kokuyor, Ege'li bir şairin ruhunu taşıyor olmalısın; kim demiş Ankara'da Halikarnas'lı yaşamaz diye!

V. dedi ki...

Şiirden nefret ederim, ama çok güzel yazmışsın Irmak, kalemine sağlık ve afiyet olsun...