Sen rüzgarla sevişmesini bilirsin
Ne yıldız, ne lodos, ne de karayel,
Hatta mukaddes kıble
Hiçbir rüzgar tanımıyorum reddedebilecek cömertliğini
-ki rüzgara koşut gitmekten
erkeklik gururum kabarıyor gizliden-
Ben kıbleye durduğumda
Göz bebeklerim küçülüyor;
Seni görüyorum.
Usulcacık sunuyorsun vahşiliğini;
Kanayan sırtımdan süzülüyor
O görkemli rengi şarabın.
Ben kıbleye durduğumda
Akdeniz’e,
İbadet etmek istiyorum tanrıçam;
Sunağından öpmeyi,
Bedenimdeki beyazları
Mosmor kurban etmeyi sana.
Fakat şimdilik
Beklerken o büyük ibadeti
Eski topraklarında mitolojik tanrıların
Bir bardak rakı kurban edeceğim sana
Şehvetlensin diye dokunduğumuz deniz.
…Çünkü bilirsin,
Ege en güzel mezesidir rakının.

2 yorum:
Sanırım Akdeniz, Ege ve rakı, şiirlerine çok yakışıyor. Karasaldan bahsediyorsun bazı, ama dizelerin deniz kokuyor, Ege'li bir şairin ruhunu taşıyor olmalısın; kim demiş Ankara'da Halikarnas'lı yaşamaz diye!
Şiirden nefret ederim, ama çok güzel yazmışsın Irmak, kalemine sağlık ve afiyet olsun...
Yorum Gönder