Kahire yanarken

Birazcık su değecek dudaklarımıza,

Biraz karbondioksit,

Biraz ekmek kırıntısı,

Bir parça kumaş ve pas

Hepsi bu.

Az ileride akan nehir,

Kum taneleri uzaktaki

Yüz yıl öncesinde kalacak

Ölümü düşünmeyeceğiz.

Yaşam çok güzeldir amenna

Ama yasak ve sulu bir meyvedir

Adını kendimize fısıldayacağız o kadar

Mermi sesi sivrisinek gibi dadanmasa kulaklarımıza

Huzur bile verirdi belki bu çıtırtılar

Kendi içine bükülen kağıt

Sarıdan griye o dalgalar

Meydan belirecek bir an

Sarıdan, griden, kırmızıdan

Bir kadının sımsıkı yumruğu parlayacak

Hayaletler dolaşacak gökyüzünde

Bir mağribi gülümseyecek

Saatler kurşunlanacak bir yerlerde

Kahire yanarken

Veda değil,

Bir bebeğin ilk nefesi gibi dökülecek söz ağzımızdan:

-Muhammed!

-Buazizi! 

15 Ağustos 2013 

Sus

Siz ne çok sevişiyorsunuz,
ama ne sevişmek!
Gökyüzü kanıyor sanki...

Çoğalıyor tenler
gizli kapaklı
acıya gebe sessizlikler.

Siz ne güzel sevişiyorsunuz,
ama ne sevişmek!
Mum alevi aniden sönüyor.

Tek sesli konuşmaları bastırmaktan
kolaydır çok dilli tenleri birbirine bastırmak.
Ve o yüzden işte,
Siz, siz...

Siz ne çok sevişiyorsunuz,
ama ne sevişmek!
Tek bir sözcüğe,
Geceleri sığdırıyorsunuz.

Gene gece oluyor
Artık dünya daha basit.
Susuyoruz,
ama ne susmak!


Can Irmak Özinanır
Eylül 2010

Meydan

Her aşkı çağırıyorum
Geliyorlar.
Pişmanlıklar,
Günahlar
Geliyorlar.
Çocukluğum,
Ergenliğim,
Bugünüm ve
Yaşlılığım  geliyor.
Sarhoşluğum?
O zaten buradaydı. 

Bir cenk meydanı ki
Sulh bile savaşıyor  
Bir sigara sarıyorum
Parmaklarım sararıyor 

Ölüm -ki mütemmim cüzü hayatın- hakim rolüne soyunmuş
Yalan gibi, gerçek gibi savaşıyor

Bir Arena'nın ortasında 
Gladyatörlerimi izliyorum 
Birleşip alacaklar başımı bir gün 
Ve bitecek temaşa

26-27 Temmuz 2011  02:30
Ayvalık 

Kuşatma

Acıtan günlerin hatırası
Bırakmaz peşimizi
Her seferinde yeniden kanatır geçmiş
Güzel günlerin suretini

Ellerimi bırakırsan
Bir daha ayağa kalkmam

Bu yaşamı biz seçmedik,
O yüzden yıllar yılı acemiliğimiz

Artık vakit geldi.
Acılar büyüdü.

Her taraftan kuşatıldıysak,
Artık kuşatma yoktur.

Haydi sonsuza kadar kuşatalım birbirimizi.

Can Irmak Özinanır Ekim 2010

Bahar Cinayeti

Bu bahar birden çok umut doğuracaktı,
Bir sabah anladık kı
Karnındaki çocuklarıyla öldürmüşler baharı.

Yo, ben yapmadım.
Bakma demirler ardında olduğuma.
O doğuracaktı, doğuracaktı...
Umutlar, umutlar doğuracaktı.

İzin veremezdim anlasana,
Evet ben,
Baharı kendi ellerimle öldürdüm.

Önce güneşi yaraladım,
Parmaklarım bana bol geldi
Dalları boğazladım.

Gündüzler fazla kararmıştı,
Güneş yaralıydı.
Çektim vurdum gündüzü de...

Çok umutluydu bahar anlasana,
İzin veremezdim
Biz yeniliyorduk,
İşçiler yeniliyordu.
Yenilenmiyorduk bu bahar
Yeniliyorduk!

Gözlerimiz kanlanmıştı
Sarhoştum kabul ama bir bir hatırlıyorum
Ben baharı öldürdüm
Sen bilmeden şaştın

Evet bendim ben,
Yo, ben değildim
Ben baharı senin ellerimle öldürdüm
Dili çok uzamıştı
İzin veremezdim anlasana
Ben yeniliyordum,
Sen yeniliyordun
İşçiler yeniliyordu.

Yaz gelmedi,
O hiç gelmedi,
Ben hiç gelmedim
Bakma demirler ardında olduğumuza
Biz bu yaz bir yere girmedik
Ne ardına demirlerin
Ne dışına, dışına...

Can Irmak Özinanır 26 Eylül 2010

Ah!

Hayat çok güzel ve kısa…
Ama uzuyor saatler,
Günler, aylar kısalsa da…
Ne menem bir şey şu can sıkıntısı,
Ah bu nasıl bir hapishane
Kendi içine mahkum olmamalı insan,
Ah benim canım sen nereden bilmeyeceksin
Ah benim canım,
Ah!
Sen nereden bilmeyeceksin
Bu gündüz karanlığını,
Bu tan kızılının gardiyanlığını,
Sen benim küçük kırılganlığım,
Ah ben,
Ah sen,
Biz nereden bilmeyeceğiz hayatı.

Can Irmak Özinanır 6 Mayıs 2010

Kaybolan

Hangi kadehte kaybolmuştunuz?
Siz, evet...
Sizdiniz değil mi?

Sen mi demiştim? Hem de sabahın köründe öyle mi?
Öyle...

Güzel yarınlardan bahsetmiştik yanılmıyorsam.
Evet, evet biz...

Öğlene doğru uyandık;
Ben ve siz,
Sen ve biz...

Siz yolunuza gittiniz güzel yarınlara,
Ben...

Sahi siz hangi kadehte kaybolmuştunuz?

Can Irmak Özinanır
Ağustos 2009